Halverwege januari, de 12e om precies te zijn, leek het alsof de baas van NRC Handelsblad een bus met redacteuren naar het zuiden had bevolen. De krant presenteerde een bijna paginagroot verhaal over kunstenaar Loek Grootjans die in Museum van Bommel van Dam in Venlo zijn zoveelste vloertje dweilde als onderdeel van zijn autobiografie, vastgelegd in flessen afvalwater. Er was een recensie van twee presentaties in Odapark Venray en een reportage over de kleine theaters in dit land waarin de theaterdirecteuren Brigitte van Eck (Weert), Wybrich Kaastra (Meppel, voorheen theater Heerlen) en Maarten Verhoef (Dordrecht, voorheen Huis van Bourgondië Maastricht) aan het woord kwamen. Bijna twee pagina’s waren ingeruimd voor een interview met ex-Bonnefantendirecteur Alexander van Grevenstein, die geen afscheidsfeestje wil vanwege het gure politieke klimaat waarin we leven. Een museumdirecteur die publiekelijk stelling neemt – dat zijn opvolger die lijn moge voortzetten.
In het economiekatern lazen we van de 180 miljoen euro die DSM en provincie investeren in high tech campussen in Sittard-Geleen en Maastricht. Goed voor 2000 banen en dus “een ticket voor de toekomst” meldt gedeputeerde Mark Verheijen met glimmende koontjes. Die zijn een dag later alweer wat fletser wanneer duidelijk wordt dat het grensoverschrijdende hart- en vaatziekenhuis tussen Heerlen en Aken (investering 250 miljoen) van de baan is. De politieke situatie in Europa is te onzeker, luidt de verklaring. In rond Nederlands: voor Bonn en Den Haag zijn grensgebieden weer grensgebieden. Ze sturen er nog net geen troepen naar toe.
ZL 6/7- juni/juli 2011
