Laat het raam maar open

Het is zondagochtend, mijn benen liggen diagonaal op de leeggegeten ontbijttafel, voeten volgend die naar de voorjaarszon in een blauwe hemel reiken. Hebben we de hemel eerder zó blauw gezien, vroeg een vriendin me afgelopen week.  In de eerste dagen van het corona-isolement, toen het besef tot me doordrong dat de ziekte levensbedreigend was, keek … Meer lezen over Laat het raam maar open